- Ahde vefa. Bu mesleği bize öğreten ustaları unutmamak, isimlerini ve eserlerini yaşatmak boynumuzun borcudur. Geçmişine vefası olmayanın geleceğe sözü olamaz.
- Liyakat. Aşçı ceketi, tıpkı bir üniforma gibi emeğin ve ehliyetin simgesidir; onu değerli kılan, içindeki yıllardır. Başarı verilmez, kazanılır ve kazanılmış başarı herkes tarafından görülmelidir.
- İfade özgürlüğü. Karşılıklı saygı korunduğu sürece her fikir değerlidir. Mesleğe emeği geçen herkesin sesini duyurma hakkı vardır; sansür, mutfak kültürüne yapılmış bir haksızlıktır.
- Bilimsellik. İddialarımızı belgeyle, kaynaklarımızı referansla, tarihimizi arşivle konuşuruz. Duygu bizi harekete geçirir; bilgi bizi haklı kılar.
- Kültürel özgüven ve kültürlerarası saygı. Kendi mutfağını bilen, başka mutfaklardan korkmaz. Önce kökünü tanı, sonra dünyayı kuşan ve öğrendiğin her şeyi kendi mutfağını yüceltmek için kullan.
- Birlik. Hiçbir makam, unvan veya kurum aidiyeti, Türk mutfağının ortak istikbalinden daha önemli değildir. Kimseyi mensubiyetine göre yargılamayız; herkesi aynı sofranın etrafında görürüz.
- Gençlik. Bu hareketin asıl sahibi gençlerdir. Bizim görevimiz taş üstüne taş koymak; onlarınki, bu sancağı çok daha ilerilere taşımaktır.
